Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

22. Ένα λυπημένο παραμύθι..

Στη φετινή διαδρομή πέρα από τους ήρωες της δικής μας ιστορίας, τους μαθητές συντροφεύουν τα δικά τους ανθρωπάκια! Αυτά λοιπόν αποφάσισαν να πάνε στην πόλη που επισκέφθηκε ο μπάρμπα Μύθος. Εκεί συνάντησαν ένα λουλούδι διαφορετικό από τα άλλα. Ήταν το...
... λουλούδι της λύπης...
Έκαναν παρέα μαζί του και του περιέγραψαν τα συναισθήματά τους. Οι μαθητές κάθε τμήματος της Α τάξης... σκέφτηκαν, συζήτησαν με τα ανθρωπάκια τους και κατέγραψαν τι είπε το καθένα από αυτά...

Κάπου, κάποτε... σε μια πόλη λίγο πιο μακριά από μας ... ζούσε ένα λουλούδι. Ήταν απομονωμένο και συνεχώς  λυπημένο. Δεν του άρεσε αυτή η πόλη με τα πολλά αυτοκίνητα και τις τεράστιες πολυκατοικίες. Γνώρισε όμως πολλούς ανθρώπους που πήγαιναν κοντά του, κάθονταν δίπλα του και συχνά του έλεγαν πώς νιώθουν!

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

21. Θυμός...

Θυμός… ένα συναίσθημα που δυστυχώς νιώθουμε συχνά...

Χρησιμοποιώντας ως αφόρμηση παραμύθι με θέμα τον θυμό, συζητήσαμε για τα πράγματα που μας κάνουν και θυμώνουμε και τους τρόπους με τους οποίους διώχνουμε τον θυμό μας. Καταγράψαμε τις απόψεις μας...

Και μέσα από διάφορες δράσεις :

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

20. Στην πόλη που φοβίζει

Μέσα στις σκέψεις και στο δρόμο η πόλη πλησίαζε... Τα προβατοσυναισθήματα ακολουθούσαν το μπάρμπα Μύθο σιωπηλά. Κάτι άλλαζε όμως καθώς πλησίαζαν την πόλη..,. Κάτι περίεργο γινόταν... Ο μπάρμπα Μύθος αισθανόταν πως κάτι δεν πάει καλά. Το ίδιο έδειχναν να νιώθουν και τα πρόβατα...

Η εικόνα της πόλης; Το φως που συνεχώς κρυβόταν ανάμεσα στα κτίρια; Ο θόρυβος; Η ατμόσφαιρα βαριά και με αποχρώσεις του γκρι; Τα πρόσωπα που ήταν σκυθρωπά; Όλα μαζί έφτιαχναν μια εικόνα που φόβιζε έναν άνθρωπο....
Παρόλα αυτά πλησίαζαν. Ο μπάρμπα Μύθος και τα πρόβατα...



Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

19. - Η πόλη που φοβίζει...

Αν και οι κατασκευές οικοδομών έχουν μεγάλη πτώση στη χώρα μας, εμάς μας αρέσει να σκεφτόμαστε αντισυμβατικά. 
Χτίσαμε ολόκληρη πόλη. 
Με δεδομένη λοιπόν την κατασκευή του μπάρμπα Μύθου και των συναισθηματοπροβάτων του,

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

18. Φόβος!

Οι σκέψεις περνούσαν από το νου του μπάρμπα Μύθου
καθώς το σκηνικό γύρω του άλλαζε. Δεν ήταν σε καμιά περίπτωση όπως στο βουνό του. Υπήρχαν παράταιρα πράγματα... 

Σκουπίδια φαίνονταν μέσα, αλλά και γύρω από υπερπλήρεις κάδους. Σπασμένα πεζοδρόμια και δρόμοι γεμάτοι λακούβες. Ήταν δύσκολο να βαδίσει κανείς χωρίς να κοιτάζει που πατάει. 

Τα δέντρα, γεμάτα σκόνη, απλά υπήρχαν. Δεν έδειχναν καλοποτισμένα, δεν έδειχναν διάθεση για ζωή. Ξεκάθαρα μελαγχολικά κουνούσαν τα φύλλα τους σε κάθε πνοή ενός αέρα βαριεστημένου και γεμάτου καυσαέρια. 

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

17. Νιώθουμε φόβο


Συζητήσαμε για τους φόβους μας. Είπαμε ότι όλοι-μεγάλοι και μικροί- νιώθουμε φόβο, άλλοι με τα ίδια και άλλοι με διαφορετικά πράγματα.

Νιώθουμε φόβο:

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

16. Ο πίνακας των Εκφράσεων

...Δεν είχαμε τελειώσει με τη χρήση των καρτών....

Μερικά καρούλια φτιαγμένα από ρολό ταμειακής μηχανής, καπάκια και βίδες...

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

15. Οπτικοποιούμε, Βιώνουμε, Κατανοούμε, Αντιλαμβανόμαστε


Χρειαζόμασταν εικόνες με διάφορες εκφράσεις. Εκφράσεις που ξεκάθαρα δείχνουν αυτό που νιώθει κάθε πλάσμα. Χωρίς να έχει σημασία αν είναι άνθρωπος ή ζώο. Φτάνει να μπορεί να διαβαστεί στο πρόσωπο το συναίσθημα που νιώθει.